Tag Archive for professionals

Dat zijn raadsleden in dit geval niet!

In de raadsvergadering van 27 september 2018 stond een interpellatiedebat op de agenda, aangevraagd door Jolanda Gaal van Onafhankelijk Delft. Dit was naar aanleiding van enkele ernstige geweldincidenten op oa. coffeeshops, die de afgelopen maanden in Delft hebben plaatsgevonden.
Lees verder

Verbeteren hulpverlening noodzaak!

hulpverlening (800x533)Het trieste bericht dat de lichamen van Julian en Ruben zijn gevonden, heeft een schok in Nederland veroorzaakt. Ongeloof, verdriet, onbegrip en niet te bevatten. De politieke groepering Stadsbelangen Delft leeft intens mee met de moeder en familie van deze jongens. Tijd om dit verdriet te verwerken zal voor hen zwaar zijn en dat heeft nu prioriteit.

Dat neemt niet weg dat inmiddels gebleken is, dat tien instanties betrokken waren bij de situatie van het gezin. Het zoveelste gezinsdrama heeft zich nu voltrokken en steeds weer horen we: ‘het gezin was bekend bij Bureau Jeugdzorg’. Ook in de zaak – die heel Nederland dagenlang in de greep hield – rondom de broertjes Ruben en Julian, waren meerdere hulpverlenende instanties betrokken. En opnieuw kun je daar vele vraagtekens bij zetten. De praktijk laat herhaaldelijk zien dat verschillende hulpverlenende instanties TE veel en TE vaak langs elkaar heen werken. De beeldvorming van deze hulpverlenende instanties krijgt op deze wijze een steeds negatiever karakter, omdat men er schijnbaar niet van wilt leren. Niet één instantie die dit drama heeft kunnen voorkomen.

Hoewel alle ‘in and outs’ op dit moment nog niet bekend zijn, geeft deze situatie wederom aan, dat de hulpverlening in Nederland is uitgegroeid tot vele ‘onnodige’ of ‘overbodige’ instanties, die niet alleen veel geld kosten, maar volstrekt onvoldoende met elkaar communiceren dan wel in staat zijn problemen daadwerkelijk en effectief op te lossen. Elk gezinsdrama dat zich opnieuw voltrekt is er ons inziens één te veel.

En Stadsbelangen Delft heeft hiervoor al vaker gewaarschuwd. (zie bijvoorbeeld publicaties van oa. Bram Stoop of  http://www.stadsbelangendelft.nl/?p=4570) Te veel instanties. Of het nu gaat om bijvoorbeeld armoede, schuldhulpverlening of jeugdzorg, voor bijna elke punt, komma is wel een instantie in het leven geroepen en men doet er vooral alles aan om de eigen toko in stand houden. Het lijkt ten koste te gaan van degene die de hulp zo hard nodig heeft.  Je mag van dit soort hulpverlenende instanties, waaronder in deze situatie Bureau Jeugdzorg, toch op z’n minst verwachten dat er deskundigen, goed opgeleiden, zorgvuldig en betrokken mensen werken met kennis van zaken. En daarnaast ook hun verantwoordelijkheid kennen en nemen.

Of verwachten wij soms te veel van deze instanties? De toenemende bureaucratie draagt er aan bij dat er kostbare tijd en energie verloren gaat om die spreekwoordelijke pet dezelfde kant op te zetten en de daad bij het woord te voegen. Wellicht dat het aantal zorgaanvragen hen boven de pet groeit, want te veel mensen voelen zich vaak niet gehoord of geholpen, terwijl ingrijpen op het moment zelf noodzakelijk is.

Tijdens de eerste armoede conferentie, die destijds door de toenmalige wethouder Bolten werd georganiseerd in de TU, werd mij gevraagd, wanneer de armoede zou zijn opgelost. Er waren ruim 250 professionals aanwezig. Ik antwoordde: ‘als we over twee jaar weer een armoedeconferentie houden en er dan nog maar 30 professionals in deze zaal aanwezig zijn’. 

Wellicht een gechargeerd  antwoord, maar Stadsbelangen Delft hoopt vurig dat de trieste ontwikkelingen rond Julian en Ruben  eindelijk eens de ogen opent van de beleidsmakers. De hulpverlening moet overzichtelijk met korte lijnen en effectief worden ingericht. En vooral adequate communicatie van degenen die bij welk gezin of burger dan ook zijn betrokken. Dan kunnen wellicht afschuwelijke drama’s worden voorkomen. 

Stadsbelangen Delft
Aad Meuleman

Werkbezoek Jeugd en Gezin

werkbezoek_grootDinsdagavond 23 april was er voor raad en commissieleden gelegenheid om in debat te gaan met het Centrum voor Jeugd en Gezin (CJG). Initiatiefnemers waren Stichting Kwadraad, Stichting Jeugdgezondheidszorg Zuid-Holland West en Bureau Jeugdzorg Haaglanden.

Doel van het werkbezoek
Het CJG in Delft heeft de afgelopen jaren volop gewerkt aan een goede en laagdrempelige ondersteuning voor gezinnen en jeugdigen op het gebied van opvoeden en opgroeien. Op dit moment worden op bestuurlijk en politiek niveau (zowel landelijk als lokaal) voorbereidingen getroffen voor een nieuwe inrichting van het jeugdzorgstelsel. 

Deze nieuwe inrichting –waarbij gemeenten verantwoordelijk worden voor alle zorg voor jeugd- biedt kansen om de uitvoering van deze zorg verder te verbeteren. Ook in Delft zal dit gevolgen hebben voor de toekomstige organisatie/structuur, inhoudelijke taken en de financiering van het gehele lokale jeugdbeleid.

Om de betrokkenen raads- en commissieleden meer kennis te laten maken met de uitvoeringspraktijk, wilden de Delftse CJG-partners een werkbezoek organiseren om de dagelijkse uitvoeringspraktijk van de CJG-professionals goed in beeld te brengen. Op deze manier konden zij de informatie over de mogelijkheden/kansen en belemmeringen, die CJG-professionals in de praktijk ervaren bij de uitvoering van de zorg voor kinderen en jeugdigen, overbrengen. Daarnaast konden lokale bestuurders met de CJG-professionals in gesprek en debat over zowel de kansen als de dilemma’s rondom het nieuwe stelsel. 

Voor mij als hulpverlener was er veel herkenbaar in de presentatie  maar toch waren er een aantal zaken, die verhelderend voor mij hebben gewerkt. Zoals iedereen weet, ben ik tijdens commissievergaderingen kritisch op de hulpverlening en vaak ook terecht. Eerlijk is dan ook om niet alleen kritisch te zijn, maar ook de discussie aan te gaan met organisaties, zoals het CJG.

Wat mij daarnaast opviel was dat mensen, die structureel via de media, en wat al niet meer, kritiek hebben op de hulpverlening, er deze avond niet bij waren. In totaal maar 8 raads- en commissie/niet raadsleden. Opvallend was ook de afwezigheid van de PvdA en CDA Delft. Kortom helaas weinig politieke interesse voor dit belangrijke item, waar velen hun mond van vol hebben. 

Bram Stoop
Stadsbelangen Delft

Resultaat Gilleswijk nog mager

gillesOp dinsdag 5 maart jl. bezocht de commissie BLD de Gilliswijk. Ik kon vanwege mijn reguliere werk helaas niet aanwezig zijn. Namens de fractie Stadsbelangen Delft was fractievoorzitter Aad Meuleman bij het wijkbezoek aanwezig. Het artikel in het AD van 7 maart 2013 bevestigt helaas het beeld waar Stadsbelangen Delft al diverse keren voor heeft gewaarschuwd. Beleid op beleid en werken vanuit hypes. Vele projecten zijn in gang gezet in deze wijk. Vele professionals zijn daar dagelijks mee bezig, maar er is nog onvoldoende zichtbare resultaat.

Op 13 april 2011 was ik ook al bij het wijkbezoek met diverse gemeenteraadsleden in de Gilliswijk. Tijdens deze rondleiding werd mij duidelijk wat er aan de hand is in deze wijk. Het PvdA beleid van de afgelopen jaren heeft simpelweg niet gewerkt, ondanks de vele miljoenen euro’s. Dat vroeg en vraagt om een andere aanpak. Een aanpak echt gericht op de wijk en dus op de bewoners zelf. Resultaten bereik je niet alleen met struiken snoeien of een moestuin realiseren. Dat zijn wel leuke initiatieven, maar je bereikt er nog geen 5% van de bewoners mee.

Stadsbelangen Delft was in 2011 blij met het rapport dat was uitgebracht door de Delftse Rekenkamer. Hierin werd namelijk bevestigd wat Stadsbelangen Delft al langer heeft aangegeven. De Gilliswijk is een wijk waar dagelijks zaken gebeuren, die niet door de beugel kunnen, waar misdrijven plaatsvinden en waar niemand zogenaamd iets ziet of hoort. Men is bang iets te zeggen. Een onaanvaardbare situatie zo vonden wij toen.

Tijdens het wijkbezoek in 2011 heb ik een gesprek gehad met een aantal jongeren van Marokkaanse afkomst. Ook hieruit werd toen al duidelijk dat het maatwerk van de gemeente vooral met de mond wordt beleden. Precies zoals in het rekenkamerrapport werd gemeld. In het bijzijn van de wethouder gaven deze jongeren aan, dat zij ook wel eens hun zegje wilden doen over de Gilliswijk. Nu zal ik niet beweren dat deze jongeren zo braaf zijn, maar hier ligt de kern van waaruit moet worden begonnen. In het artikel van het AD staat dat Woonbron en de basisschool bang zijn voor meer criminaliteit als men de projecten stopt. Kortom dan zijn we straks weer terug bij af.

Op dinsdag 5 juni 2012 was er ook een externe oriëntatie Jeugdbeleid, dat plaatsvond in de basisschool de Horizon aan de Brahmslaan.  Ik bracht toen in dat het erop lijkt, dat het werk van alle organisaties, die zich bezig houden met de problematiek van jongeren, meer met ‘hun eigen handel’ bezig houden dan met de jongeren zelf. Deze opmerking werd niet echt gewaardeerd, maar juist als je dagelijks bezig bent met jongeren met allerlei problemen, zie je hoe belangrijk het is als de aandacht aan de jongeren zelf wordt gegeven. Dat maak ik in mijn werk dagelijks mee. Wel ontstond er discussie over mijn standpunt en dat is nu precies wat Stadsbelangen Delft wil bereiken.

Het was in ieder geval een goede bijeenkomst waaruit bleek dat er nog een lange weg te gaan is. Zeker als jeugdzorg onder de regie van de gemeente komt te vallen. De professionals doen zeker hun best. Daar twijfelen wij  niet aan. Wat wij missen is de buurt zelf. Wat wil de buurt en hoe denken de jongeren over hun wijk. Kortom we gaan het allemaal weer meemaken op dinsdag 12 maart als we een toelichting krijgen van de wethouder op de vorderingen in de Gilliswijk. Als je het artikel leest in het AD zijn wij niet optimistisch. Stadsbelangen Delft zal blijven meedenken en vooral hopen.

Stadsbelangen Delft
Bram Stoop

“Armoede en 70 miljoen euro vuurwerk”

De linkse partijen deden er de afgelopen jaren alles aan om duidelijk te  maken  dat de armoede in Nederland onder de kabinetten Balkenende flink was  toegenomen. De voedselbanken verschenen in fors tempo als paddenstoelen  uit de grond, want er was veel armoede in Nederland.   

Wat een tegenstelling met de berichten van vandaag dat Nederland op  oudejaarsavond voor ruim 70 miljoen euro aan vuurwerk de lucht in knalt.  Hoezo armoede? De beelden op TV spreken voor zich. De één kocht vuurwerk  voor maar € 300,– ,de ander voor € 45,–. De indruk is dat dit niet  alleen maar  kopers waren die vallen onder de noemer “rijken in Nederland”. Laatst zei  iemand wat sarcastisch: “er moet meer parkeergelegenheid worden gerealiseerd bij de voedselbanken, want de bezoekers kunnen hun auto niet meer fatsoenlijk parkeren”. Overdrijven we dan over armoede in Nederland?   

Een aantal jaren geleden was ik in de gelegenheid onze zusterstad Estelì  in  Nicaragua te bezoeken. Daar zag ik beelden van armoede die ik in Nederland nog niet ben tegen gekomen. Mensen zonder dak boven hun hoofd, geen kleren, geen sociale dienst en zeker geen voedselbank in de omgeving  te bekennen. Zij hadden maar één doel voor ogen: “hoe kom ik vandaag aan  eten.” Dat is pas echte armoede.   

Laatst hoorde ik een kind van 12 jaar aan zijn moeder vragen: “Mam, gaan  we vandaag een mobiele telefoon voor mij kopen of doen we dat morgen?”.  Opvallend vond ik bij de armoedeconferentie, die enkele maanden geleden  in Delft werd gehouden, dat de aanwezige “professionals” ons vooral deden geloven dat er meer geld beschikbaar moest komen om de armoede  te bestrijden…….of was dat om er vooral voor te zorgen dat deze  professionals hun baan in de toekomst konden blijven behouden? Niemand die ideeën had over hoe wij ervoor kunnen zorgen dat de voedselbanken straks niet meer nodig zijn.   

Het begrip “armoede” is een relatief begrip. Misschien zou ervoor te  pleiten  zijn om het afsteken van vuurwerk een jaar over te slaan en de vele  miljoenen te besteden aan het bestrijden van de “Nederlandse armoede”. Door ervoor te zorgen dat mensen, desnoods verplicht, weer aan het  werk gaan. Niet door uitkeringen te verhogen, waardoor men straks  helemaal niet meer gemotiveerd is om te gaan werken. En zeker niet  door alleen maar, zoals de SP al jaren wil, onze stad vol te bouwen met  sociale woningen en geen bedrijfsterreinen meer in onze stad te willen en kennelijk dus ook geen werkgelegenheid. Daarmee loop je het risico dat de “armoede” in stand wordt gehouden in plaats van op te lossen.    70 miljoen euro vuurwerk en armoede in Nederland. Het moet niet  gekker worden.    Aad Meuleman